czyli powinien powstać wpis optymistyczny;)

No bo faktem jest ,że gdy świat się opromieni jakoś tak lepiej człowiekowi...ale...ALE...( a co ale być musi) takie opromienienie bezwzględnie pokazuje wirujący kurz w powietrzu i klasycznie osiadający na sprzęcie i meblach...rozświetla wszędzie rozsiawające się kłaki zwierząt wszelakich...pokazuje zakurzone i brudne okna...

czyli jak widać wyżej włączyło mi się pedantyczne nastawienie do życia...i generalnie wszystko to delikatnie ujmując wnerwia mnie...

i być może przeszłoby mi- gdyby nie to ,że moje osobiste ograniczenie w postaci rozdętego brzuszyska , upośledzonej ruchliwości i przy "byle czynności wymagającej troszkę wysiłku" przejmujący ból podbrzusza...NIE POZWALA mi na zrobienie porządku z tym wszystkim...

czyli są chęci- a nawet nagląca potrzeba jest...a sił brak- ot pokrętność losu...

zapewne i tak zakasam rękawy- bo NIE WYTRZYMAM;)!- nagle sobie uświadomiłam ,że tutaj odzywają się geny Ojca- na szczęście napadowo;) który to potrafił złapać za kark i rzec- widzisz TU jeszcze jest paproch! ( oczywiście ja jestem w wersji lajt a Ojciec to inna bajka - niekoniecznie fajna)

Ja na szczęście za kark nie łapię...ale potrafiłam być jędzowato-marudna i OCZYWIŚCIE nikt mnie nie rozumiał!

Czyli jest to MÓJ problem- bo tylko mnie to wszystko przeszkadza...tia...

ech..

no nie wytrzymam...

idę sobie powalczyć z...kurzem , kłakami i takimi tam;)